Nieuwe generatie aan het roer van de Kalmthoutse sportdienst

Gino, hoe begon jouw verhaal bij de Kalmthoutse sportdienst?

“In 1983 werden de eerste terreinen op de Zwarte Hond aangelegd. Als lid van de sportraad en zoon van de toenmalige gemeentesecretaris beheerde ik de reservaties via onze huistelefoon. Na afloop betaalden mensen vijftig frank aan de voordeur. Zo ging dat in die tijd. Daarnaast startte ik als redder in het nieuwe zwembadcomplex met onder meer Piet Van Dorst en Harry Van Meel. Tegelijk was ik sportleerkracht bij Gitok en op Heuvel. “

“In 1992 werd ik uiteindelijk de eerste sportfunctionaris van Kalmthout. Nu, 34 jaar later, is het tijd om de fakkel door te geven aan Raf Van Dyck. Hij deelt mijn passie voor sport, maar brengt een frisse blik en ervaring van buitenaf. De sportdienst is in goede handen.”

Raf, hoe begon jouw sportverhaal?

Raf: “Mijn vader was jeugdtrainer bij voetbalclub Loenhout SK, dus ik doorliep alle jeugdreeksen met plezier. Later nam ik er zelf rollen op als jeugdtrainer en jeugdvoorzitter. Ook andere disciplines prikkelden me. Als tiener droeg ik op de Chiro bijvoorbeeld ‘de gele pet’ en brak ik het officieuze schoolrecord op de 100 meter sprint.

“Mijn ambitie was sportjournalist te worden. Ik combineerde freelance voetbalsportverslaggeving van clubs als Royal Antwerp FC en KVC Westerlo voor Het Laatste Nieuws met een communicatiefunctie. Eerst bij de gemeente Kapellen, later bij lokaal bestuur Malle. Met een jong gezin werd die combinatie uiteindelijk te zwaar, dus bouwde ik mijn journalistieke werk af. Na vijftien jaar in Malle besloot ik begin vorig jaar om me professioneel te heroriënteren. Het kriebelde om terug ‘iets met sport’ te gaan doen. Toen de vacature van Kalmthout verscheen, vielen de puzzelstukjes in elkaar.”

Sport in Kalmthout: evolutie en uitdagingen

Gino, hoe zie jij je rol evolueren nu Raf het overneemt?

Gino: “Vandaag heb je een manager nodig, iemand die digitaal sterk staat en alles kan stroomlijnen. Mijn parate kennis is groot, mijn netwerk ook, maar ik voel zelf: het is tijd om los te laten. En dat durf ik gerust toegeven.”

Raf: “Het voelt goed om voluit met sport bezig te zijn, terwijl ik mijn communicatieachtergrond nog steeds dagelijks inzet om een toekomstgericht sportbeleid uit te bouwen. Met respect voor Gino’s werk, maar met een frisse blik.”

Hoe zien jullie sport in het algemeen verder evolueren?

Gino: “De gemeente heeft een sportprofessional nodig die hands-on werkt. Iemand die in het lokaal dienstencentrum een turnles geeft, die naar scholen trekt om G-sport in de kijker te zetten. Dat mag nog groeien.”

Raf: “Vanaf 2030 is één derde van de bevolking 60+. Die verzilvering is geen randverhaal, dat wordt een kernpunt. Tegelijk zie je ook steeds meer ‘ongebonden sporters’: mensen die niet aangesloten zijn bij een sportclub maar wel wíllen sporten. Denk aan eenoudergezinnen, mensen met wisselende agenda’s, of gewoon wie niet in een clubcontext past. Daar moeten we op inspelen. Ook G-sport staat nog in zijn kinderschoenen en verdient uitbreiding.”

Kalmthoutse mijlpalen en persoonlijke momenten

Wat zijn jouw hoogtepunten van de afgelopen jaren, Gino? Gino: “De opening van sportpark Heikant is een van de paradepaardjes van Kalmthout. Ik stond mee aan de wieg van dat project, daar ben ik trots op. Ook de gymhal blijft bijzonder. Zelfs het Australische olympische team kwam hier al trainen. Dat zegt veel over de kwaliteit.”

En dan is er nog iets persoonlijk…

Gino: “Het schaatsen op natuurijs. Ik woon dicht bij de Heide en heb daar zoveel herinneringen aan. Mijn moeder nam ons mee, met een picknick erbij, van ’s morgens tot ’s avonds op het ijs. Dat samenkomen, die gezelligheid… dat raakt mij nog altijd. Voor de praktische organisatie – ijs meten, veiligheid checken – mogen ze mij trouwens altijd blijven bellen, ook na mijn pensioen. Ik vertrek, maar de deur gaat niet dicht.”

Raf: “En ik weet je te vinden! Weten bij wie ik terechtkan als het moeilijk loopt, dat is goud waard. Het zijn grote schoenen om te vullen. Ook Ilse Van Spaendonk, jarenlang Gino’s rechter- én linkerhand, gaat binnenkort met pensioen. Iemand die supersnel schakelt, alles ziet nog voor het gevraagd wordt en perfect aanvoelt wat nodig is. Tel daar Gino’s ervaring en parate kennis bij, en je begrijpt meteen: wow. Hun flexibiliteit, toegankelijkheid en mensgerichte aanpak wil ik meenemen.”